نمیدونم چقدر با علم شیرین شیمی آشنای دارید؟ از اونجایی که من کیمیاگرم مطلب امروزم کمی تخصصیه. همیشه توی طبیعت یکسری از واکنش ها خود به خودی هستند،یعنی خود به خود در مسیر پیش رو به پیش میروند. و یکسری از واکنش ها هم غیر خود به خودی هستند.
از نظر من علم شیمی یعنی علم زندگی.واکنش ها و تعاریف این علم همگی درس زندگی هستند.
یکی از اون درسها همین خود به خودی بودنه. این خود به خودی بودن رو میشه به خیلی از مسائل زندگی امروزه بسط بدیم. مثلا همین واکنش زیر:
(زمان)t
موفقیت <————— تلاش + پشتکار
_ مواد اولیه واکنش ( واکنش دهنده ها ): تلاش و پشتکار برای شروع واکنش ضروری است.
_ واکنش احتیاج به زمان دارد. زمان انجام واکنش بسته به نوع تلاش و هدفی که داریدمتغیر است. اما صبوری الزامی است.
_ لازم به تذکر است که برای انجام واکنش احتیاج به کاتالیزگر مناسب ( نقش آن شروع واکنش و افزایش سرعت ) است.در اینجا کاتالیزگر میتواند امید؛ مثبت اندیشی؛ توکل و ... باشد.
وقتی که همه ی موارد بالا مهیا بود دیگر واکنش شروع خواهد شد.
از علایم ظاهری شروع واکنش احساس آرامش و رضایت ، احساس شادی و تلاش مضاعف خواهد بود.
در نهایت واکنش پیش رفته و نتیجه نهایی (فراورده) حاصل میشود؛ و فرآورده چیزی جزء موفقیت نیست.
این واکنش به اصطلاح علم شیمی گرماده است. زیرا موفقیت به شدت انرژی زا است و به اطراف خود انرژی مثبت ساطع میکند که اینگونه انرژی محیط را افزایش میدهد. در ضمن وقتی تلاش با پشتکار همراه شد فعالیت آدمی افزون شده که این همان افزایش بی نظمی ( منظورم شلختگی نیستا ! ) در سیستم است. در کنار هم بودن این دوعامل خود به خودی بودن واکنش را قطعی میکند.
پس هر وقت تلاش خودت را کردی و با پشتکار پیش رفتی و توکلت بر خدا بود؛ بدان که قطعا و به طور خود به خودی موفقیت از آن توست. چه بخواهی چه نخواهی.

نظرات شما عزیزان:
نوشته شده توسط میلاد |
لينک ثابت
|پنج شنبه 23 تير 1390برچسب:,|